Nikšićki imenik – Drago i Radosav

Drago Malović – Foto: rtvbn.com

Još kao mali čuo sam da je u Nikšiću postojalo profesionalno pozorište.

Kolone ljudi su dolazile na predstave i grad je imao obrise kulturne mape Crne Gore i šire.

Mnoga imena jugoslovenskog glumišta , često bi obradovala probirljivu publiku i gospostvenost koju nije mogla zamijeniti posleratna vlast, niti bilo kakva intelektualna demagogija.

Pričali su mi, isto tako, da se u domu JNA moglo ući samo sa pantalonama na liniju i u cipelama, a kad odeš na onaj svijet, ispraćala te je bleh muzika i cijeli grad je znao da si umro.

Pojedini sad ne znaju ni da li si živ!

Od tada i ostade krilatica: ,,Živi gdje hoćeš, a počini u svom gradu“.

Jedan od njih sa početka priče o pozorištu, bješe visoki i zgodni glumac, čovjek koga ću pri zalasku karijere, lično, upoznati i sa njim nastupati.

Bila mi je čast!

I to ne bilo gdje, nego u školi ,,Braća Labudović“, tamo gdje sam naučio prva slova i spoznao tajne iskrenog i časnog odrastanja od učiteljice Vide, Ksenije, Milke, Senje…

Oba smo primljeni prelijepo i od tada i On sazna za mene.

Dobih pohvale.

Eh, kad bi znao da sam odigrao na hiljade predstava u liku sa kojim sam prepoznatljiv, širom Evrope, a da još nijesam ušao u salu Nikšićkog (novog) pozorišta.

Ima, prečih i nepoznatijih i ne znam odakle su…

Ali su došli…

Ti si bio Svoj na Svome.

Rođen u avgustu 1924. godine, u mjesecu u kom pišem o Tebi, i ode 2014. u 90-toj godini.

Ode u legendu.

A, moj prijatelj je počeo karijeru kao amater u KUD-u ,,Zahumlje“, a bi profesionalno angažovan 1949. godine u Nikšićkom pozorištu.

Iz nikšićkog perioda stasiti momak morao je da igra i mlade ljubavnike i mlade heroje, radeći sa vrhunskim rediteljima bivše Jugoslavije, konačno sebe pronašavši u nacionalnom iliti crnogorskom repertoaru.

U Nikšiću je stekao veliku popularnost igrajući lik, dragog pisca Branka Ćopića, Nikoletinu Bursaća… Vuka Bubala… A takođe igrajući, tada, i u vrlo modernim dramama Judžina O Nila, Šona O’Kejsija, Džordža Bernarda Šoa.

Kao istaknuti glumac Nikšićkog pozorišta biva angažovan u Titogradskom narodnom pozorištu i tu počinje njegova blistava glumačka karijera. Ulogama u ,,Gorskom vijencu“, ,,Lažnom Caru Šćepanu Malom“ – Petra II Petrovića Njegoša, trajno je ostavio trag na ,,daskama koje život znače“ , a vrhunac njegove teatarske karijere je uloga u drami ,,Ognjište“ Žarka Komanina, za koju su mu na ,,Sterijinom pozorju, gdje je zadivio tadašnju javnost, ,,oteli“ nagradu za glavnu mušku ulogu.

Karijera mu je trajala punih 40 godina i odigrao je preko 200 uloga. Igrao je u serijama i filmovima male ali upečatljive uloge, ali kruna njegove karijere je lik Radosava u seriji velikog crnogorskog reditelja Živka Nikolića: ,,Đekna još nije umrla a ka’ će ne znamo“.

Prvi je nikšićki i crnogorski glumac koji je stekao opštenarodnu popularnost širom Jugoslavije i postao simbol crnogorske televizije.

Mirno spavaj, dragi Prijatelju!

Naš, Nikšićanin, Moj…

Drago Malović – glumac.

Radojica Bogi Stanković

Оставите одговор