Gdje tražiti vanzemaljce?

Iako još uvijek nemamo dokaze o životu izvan naše planete, postoje mjesta na kojima bi mogao biti. Izdvajamo šest mjesta na kojima bi se mogao razviti i pronaći život

1. Enkelad
Enkelad (Enceladus) je prirodni Saturnov satelit kojeg je 1789. otkrio astronom Viliam Heršhel. NASA-ina letjelica Cassini 2005. godine otkrila je gejzire zaleđene vode na južnoj hemisferi. Naučnici vjeruju da velike količine tekuće vode leže ispod zaleđene površine, što bi moglo biti pogodno za život.

2. Mars
Mars je često povezivan u popularnoj kulturi sa inteligentnim vanzemaljcima, no moderna nauka nastoji istražiti je li Mars u svojoj prošlosti mogao biti pogodno mjesto za život, te postoje li još uvijek primitivni oblici. U maju 2000. godine otkriveni su dokazi podzemne vode u obliku vododerina. NASA-in lander Phoenix, koji je u junu 2008. sletio na arktičku ravnicu na Marsu, potvrdio je prisutnost smrznute vode u blizini njegove površine.

3. Titan
Titan, najveći Saturnov mjesec, jedini je planetni satelit u Sunčevom sistemu koji posjeduje značajniju atmosferu. Može se naći voda, te neki organski sastavi u tragovima (cijanovodonik, ugljen-dioksid). Cijanovodonik je izrazito bitan jer je potreban za stvaranje aminokiselina, osnove života na Zemlji. Smatra se da su ovi uslovi slični uslovima kakvi su vladali na Zemlji u vrijeme stvaranja života, prije nego je život u Zemljinu atmosferu počeo unositi kiseonik.

4. Evropa
Evropa je satelit Jupitera. Posljednje fotografije teleskopa Hubble otkrivaju postojanje vrlo slabašne atmosfere koja sadrži i kiseonik. Ono što je karakteristično za Evropu je vrlo vjerovatno postojanje vodenog okeana ispod površine, dubine oko 50 km.

5. Venera
Iznenađujuće s obzirom na uslove koji vladaju na Veneri, ali neki astrobiolozi smatraju da su u gornjim slojevima atmosfere temperature podnošljivije i da bi sumpor-dioksid i ugljen-monoksid mogli biti hrana za lebdeće mikrobe. Naravno, ukoliko se takvo nešto otkrije.

6. Kalisto
Kalisto je satelit Jupitera. I on bi, kao i Evropa, mogao imati tekuće okeane. Noviji podaci daju naslutiti da je unutrašnjost Kalista ipak djelimično diferencirana, te da se ispod 200 km debele ledene kore krije 10 km debeli okean slane vode.

Nikola Đurović
Izvori: wikiemdia.org, nasa.gov, natgeo.tv, cudaprirode.com, space.com

Оставите одговор