foto: Sara Krgović
U političkoj geografiji Crne Gore, Mojkovac često zauzima nezahvalno mjesto – predaleko od centra odlučivanja, a preblizu problemima koji se decenijama ponavljaju. Dok se državna politika dominantno vodi iz Podgorice, sjever zemlje, a posebno manje opštine poput Mojkovca, ostaje zarobljen između velikih obećanja i skromnih rezultata.
Sjever kao stalna politička tema, rijetko kao prioritet…
Gotovo da ne postoji izborni ciklus u Crnoj Gori u kojem se ne govori o
„razvoju sjevera“. Ipak, iza tih fraza često izostaju jasni planovi, rokovi i
odgovornost. Mojkovac je tipičan primjer takvog pristupa: grad sa značajnim prirodnim resursima, istorijskim nasljeđem i strateškim položajem, ali sa ograničenim ekonomskim prilikama i kontinuiranim odlaskom mladih. Političke elite sjever uglavnom posmatraju kao prostor za prikupljanje glasova, a ne kao teritoriju koja zahtijeva dugoročnu razvojnu strategiju. Posljedica toga je osjećaj zapostavljenosti koji se sve češće pretvara u apatiju, naročito među mlađim biračima.
Lokalna vlast između očekivanja i ograničenja
Na lokalnom nivou, vlasti u Mojkovcu funkcionišu u uslovima ograničenih
budžeta i snažne zavisnosti od državnih institucija. I kada postoji politička volja da se pokrenu razvojni projekti, oni se često sudaraju sa administrativnim barijerama ili čekanjem na saglasnosti „odozgo“. Takav sistem dodatno slabi lokalnu političku odgovornost. Građani, s pravom,
očekuju promjene na lokalnom nivou, ali se ključne odluke često donose van opštine. Time se stvara začarani krug u kojem se krivica prebacuje sa lokalne na državnu vlast i obrnuto.
Mojkovac i pitanje demografskog opstanka
Jedno od najvažnijih političkih pitanja za Mojkovac nije ideološko, već
egzistencijalno – kako zaustaviti demografsko pražnjenje. Svaka politika koja zanemaruje ovaj problem osuđena je na neuspjeh. Bez mladih, bez radnih mjesta i bez realne perspektive, političke poruke gube smisao.
U tom kontekstu, lokalna politika mora da se okrene konkretnim temama:
podršci malim i srednjim preduzećima, održivom turizmu, poljoprivredi i očuvanju životne sredine. Mojkovac ne može i ne treba da bude industrijski
centar, ali može postati primjer uravnoteženog razvoja sjevera.
Od simbolike do stvarne politike
Mojkovac u političkom diskursu često ima simboličku ulogu – grad istorijskog otpora, sjevernog identiteta i nacionalnog pamćenja. Međutim, simbolika bez konkretne politike brzo gubi vrijednost. Građanima Mojkovca danas nisu potrebne velike riječi, već jasne odluke i mjerljivi rezultati.
Ako Crna Gora želi istinski ravnomjeran razvoj, onda Mojkovac i slične opštine moraju prestati da budu politička fusnota. Prava promjena neće doći iz predizbornih govora, već iz dugoročne državne politike koja sjever vidi kao ravnopravnog partnera, a ne kao problem koji se povremeno spominje.
U suprotnom, Mojkovac će i dalje ostajati između centra i margine – geografski blizu, ali politički daleko.
Slobodna riječ
